Diapauza jako strategia przetrwania

Program

  • Czym jest diapauza - poszukiwanie istoty zjawiska. Typologia diapauzy.
  • Miejsce diapauzy w ontogenezie organizmów.
  • Optymalny, a maksymalny okres spoczynku. Przedłużona diapauza: artefakt czy adaptacja?
  • Funkcje, konsekwencje oraz sprawcze czynniki diapauzy.
  • Odporność form spoczynkowych na oddziaływanie czynników środowiskowych.
  • Regulacja diapauzy. Wpływ częstości i przewidywalności zmian warunków środowiskowych na sposób indukcji diapauzy. Obligatoryjna i fakultatywna diapauza.
  • Optymalny moment rozpoczęcia diapauzy. Predyktywny, a responsywny sposób indukcji diapauzy. Środowiskowe czynniki sygnalne wykorzystywane do inicjowania stanu spoczynku. Fotoperiod jako uniwersalny czynnik sygnalny sezonowej diapauzy.
  • Mechanizmy zakończenia fazy spoczynkowej. Rozpoznanie właściwego momentu przerwania diapauzy. Wybór czynników sygnalnych przerywających stan spoczynku. Wpływ stopnia przewidywalności zmian warunków środowiskowych na decyzje o przerwaniu stanu spoczynku.
  • Bank form przetrwalnych. Wpływ zjawiska spoczynku na tempo procesów ewolucyjnych i różnorodność genetyczną biocenoz.
  • Tolerancja fizjologiczna, dyspersja w czasie i przestrzeni jako alternatywne sposoby rozwiązania problemu fluktuacji warunków środowiskowych.
  • Rozpowszechnienie zjawiska diapauzy w przestrzeni (biogeografia), czasie (fenologia zjawiska) oraz w obrębie różnych grup organizmów i innych replikatorów.

Informacje praktyczne

Wykład monograficzny trwa pół semestru, a zgłaszany jest raz na dwa lata.
Najblizszy przewidywany  termin rozpoczęcia grudzień 2014r.

Realizacja NETMAX